สอบเสร็จแล้ว
กะว่าจะเริ่มเรียนภาษาอังกฤษอย่างจริงจังได้ซะที
ก็กลายเป็นว่าซัมเมอร์นี้ต้องไปฝึกงานแถวฝั่งธน
จะกระดิกตัวเข้ามาเมืองกรุงก็คงยาก
จะให้เรียนกระด๊องกระแด๊งแถวๆนั้นก็คงไม่ไหว
อยากเรียนทีเดียวให้ได้แกรมม่าหมดแม๊กไปเลยจะได้ม๊ายยย
คิดอยู่ว่าจะเรียนฟาสอิงลิช
แ่ต่เจือกไม่ีมีคอร์สที่เอื้อเวลาให้กะเราเลย
โอ๊ยทำไงดี
หรือจะต้องโง่เง่าเต่าฝรั่งกันต่อไป
เฮ้อ
เมื่อคืนนั่งรถทัวร์กลับบ้าน
ซึ่งส่วนตัวจะชอบพกเ็อ็มพี3เพลย์เยอร์ไว้ฟังตลอดทาง
ไม่ค่อยได้สนใจหน้าจอทีวีซักเท่าไหร่
เป็นธรรมดาของรถวิ่งต่างจังหวัดอยู่แล้ว
คาราโอเกะที่เปิดจะเป็นเพลงลูกทุ่ง
แต่ไม่รู้คืนนี้เป็นอะไร
อาจเป็นเพราะ พี่คนขับเค้าอกหักพอดีรึเปล่านะ
เลยมีแต่เพลงอกหักสไตล์ลูกทุ่ง
เหมือนมีผู้กำกับในวงการนี้เพียงคนเดียว
ทุกๆเพลงจะออกมาในรูปละครเป๊ะเหมือนกันหมด
มีนางเอก
มีพระเอก
มีเรื่องราว
ทุกฉากอาจดำเนินไปแตกต่างกัน
แต่ตอนจบน้ำตานองทุกครั้งไป
ในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับเอ็มพี3เสียงใสที่กำลังกระทบประสาทหู
ตาก็เผลอมองฉากรักเศร้าๆไปด้วย
สิ่งที่เห็นจึงเป็นแค่ฉากสลับไปมา ไ่ม่มีเสียง
แต่สิ่งที่สัมผัสมันคือความเข้าใจอีกด้านหนึ่งของความรัก
เนื้อเรื่องเดิม ความเข้าใจเดิมๆ
แต่เมื่อนำมันมาเรียงต่อกันหลายๆเหตุการณ์
มันกลับกลายเป็นยิ่งย้ำ ยิ่งตอกลึกถึงสิ่งที่มันเป็น
ยิ่งทำให้มองลึกไปอีกมิติหนึ่งของความเศร้า
ความเศร้าในความรักมันไม่ใช่แค่การ รัก-เลิก-ลา และจบ
มันมีอีก อีก และอีกประเด็น ให้ขบคิด
ในวันหนึ่งที่เราคิดว่าทำถูกต้องที่สุด
มันอาจจะเกิดสิ่งที่แย่ที่สุดกับอีกคน
หรืออีกวันหนึ่งที่เราต้องการโอกาส
แต่เค้าไม่ต้องการที่จะให้
เค้าไม่ต้องการ
I already know
I already know
I already know
How I've made this so far
How escaping you wanna
How annoying these thing are
until the time becomes
until the past situations coming back to clear all numb
until the day I know, Love is just "for some"
Why you decided to leave me
Why you try to stop me
Why you decline all of love I will make it to be
I already know
I already know
I already know